mandag 11. august 2014

Besøksvenn

Rett etter nyttår var eg ferdig på Hulen som PR-ansvarleg. To fantastiske år med frivillig arbeid, av og til uoverkommelige mengder, men for det meste vanvittig kjekt, og veldig givande.
Så då det slutt, og plutselig var "fritid" ein reell ting.

Så kva skulle eg finne på då? Inspirert av to Facebook-veninner, meldte eg meg opp som besøksvenn på Røde Kors. Og litt kursing seinare (Bl.a. eit førstehjelpskurs, som eg er veldig glad for at eg har, introduksjon til Røde Kors og eit krisekurs) fekk eg utdelt ein venn. :)

Tur med min besøksvenn. Bilde er lagt ut med hennas tillatelse :)





















Som besøksvenn avtaler du besøk ein gang i veka (Eller annakvar veke, men då gjerne litt lengre besøk). For min del, vil min venn at vi går på tur. Ho sit i rullestol, og kjem seg ikkje mykje ut. Det er utruleg kor mykje dette betyr for ho, sjølv om det tar berre ein times tid i veka for meg.

Vi drar ut, set oss på café, drikk kaffi og et kake, ser på folk, ruslar rundt i byen og det er berre koselig. Eg får også trent armmusklar når eg dyttar rullestolen rundtom, så kjem til å bli megasterk!

Alt i alt, så er dette ein frivillig tjeneste som betyr så utruleg mykje for dei ensomme som ikkje har så mange rundt seg. Eg får alltid høyre kor utruleg godt ho synest det er å komme ut, og kor stor pris ho set på turane våre. Så vil gjerne oppfordre dei som har ein ledig time i veka: Det er fullstendig ufarlig, det er i nærheten av der du bur, og det er utruleg koselig. Dessutan vil det garantert vere ein som får eit stort lyspunkt i kvardagen av nettopp deg. Og det er jo ein veldig fin ting. :)

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar