Mor, som var på kveldsvakt, beskriver det som ein av dei verste vaktene ho har vert på nokonsinne. Eldre utan straum har ikkje varslingsmulighetar om det skulle vere noko, det var ein del heimebesøk som blei vanskelige, og det var ikkje sikkert ho kom seg heim, på grunn av tre i vegane. Når det heile var over, viste ho meg eit bilete av ein kollega, som sat med haudelykt og fordelte tablettar. Ein må jo berre le litt, det ganske absurd heile situasjonen, men alt blir eit par hundre gangar meir tungvint..
To ord beskriver desse to dagane utan straum best: Varmt og mørkt. Kor korte dagane eigentleg er, er ekstra tydelig når den einaste formen for lys er via stearinlys og lommelykter. Ingen gatelykter, ingen lys frå Byrkjelo og Reed, kun sporadiske fjøsar som har fått tak i aggregat for å mjølke. Og for å holde varmen (Samt koke opp vatn til kaffi og grillpølser), fyrte vi som nokre heltar i peisen. Dessutan hadde alle fått superundertøy til jul, som vart hyppig brukt..
Eg fekk ein ganske rar følelse av at vi var hundre år tilbake i tid, uten straum, telefon, tv og Internett, samtidig som gutane (= Roffe lillebror, + mitt søskenbarns 2 barn, kjekke karar med elektrisitetsavhengighet på rundt 14-17 år) freste rundt i firhjuling, og bilar og traktorar er lett tilgjengelig. Maten måtte vi heller rasjonere litt på, koke pølser på ovnen og finne fram grillen, og skulle ein gi beskjedar, var det berre å ta på seg sko.
 |
| Då eg våkna 2. juledag, var dette synet utanfor soveromsvinduet. Flaks den ikkje ramla andre vegen! I følge lillebror var dette treet utstlagsgivande for ein dominoeffekt som varte skogen på tvers. |
Etterkvart vart det kaldt på badet og hett i kjøleskapet, så maten måtte ut på trappa i ei stor kasse, frysaren var forbudt område (Halde på kulda, vettø!), og iPad'en var faktisk den greiaste formen for underholdning: Ludo på nettbrett fungerar supert når det er mørkt rundtom, fordi skjermen er lys og terningen forsvinn ikkje. Batteritida var også fabelaktig, som ikkje er feil når ladingsmulighetane er litt begrensa.
 |
| Jessica-strigling i lommelykt-lys.. Litt vanskelig å sjå om ein treff alle plassane, men pytt pytt! |
I løpet av 2. juledag kom vi på at det kanskje fantest eit aggregat oppe på den gamle hytta til besta. Eg & Joakim fann ut at vi fikk ta oss ein tur, og la i veg. Det er ein kort køyretur unna, og så er det ein bratt bakke opp. Og i våt snø, gjørme, uten anna lys en ei hodelykt og i lånte støvlar, sleit eg ganske hardt! Satt fast litt sånn innimellom, dvs heile tida, og hadde blodsmak i munnen etter drøye femten meter. Flaks eg er så trent!
Joakim, som er ein forholdsvis godt bygd fyr, viste seg å ha Legolas-tendenser. Ikkje berre formerlig sprang han oppover uten tydelige problem, men då eg såvidt hadde hytta i augesyn, var han allereie på vei ned til meg med eit blytungt aggregat på eine skuldera, og ei lita kanne med bensin i andre. Eg fekk æra av å bære bensinkanna, og lunta nedover i mitt eige tempo, sklei litt i snøen, tenkte at det var ikkje så verst likevel, og kom ned til ein Joakim som hadde lempa aggregatet inn i bilen, og var klar for å dra.
Radioen vart plutselig det store mediet; Tv-en var vekke (Og er det fortsatt), Internetten var long gone og avisene kom ikkje fram. Så vi plugga i batteriet, og skrudde på kvar heile time for å få siste nytt. Og så skrudde vi av; Måtte spare på batteria veit de! Og når nyhetene kom, var det andektig stillhet. Kvar var det verst? Vil vi få den att snart? Går det dagar? Timar?
Det var så pussig, det heile. Eine dagen vaska eg kjøleskapet berre for å ha noko å gjere, det vart strigling og møking hos hestane med lommelykter på, guttane hadde nok best av dette, det er jaggu meg sunt å kjede seg, sjølv om eg trur dei ikkje akkurat grein då strømmen kom tilbake. Vasking og slikt var sjølvsagt utsatt, vi måtte merke fatet vårt for å hindre av oppvasken hopa seg opp, og ein vart litt sløv når det kom til å gå med sko i gangen inne; Vi får ta og vaske når strømmen kjem!, tenkte i hvertfall eg, og vandra inn med skitne utesko.
Og tredje juledag, nesten på slaget to døgn etter at straumen hadde dratt, kom den pinameg tilbake!
 |
| "Dagmar" hadde laga nye og spennande elver i oppkøyrselen. Desse kvitta vi oss med ganske raskt! Dumme-Dagmar. |
 |
| Dobbel trevelt! Kjipt. |
 |
| Her er Jessica, Anita, Tilde, Sølvjo (Baki der) og meg på tur! Ut på tur, aldri sur, og ingen dårlig vær berre dårlige klær osv osv osv! Og ingen dårlige kamera, berre fukt som legg seg på linsa og gjer skarphet oppskytt! Berre pingler har ting i fokus! Skrytebilde? Eh ja. Kaldt og vått? Eh ja. |
 |
| Stearinlys i vinduskarmen over senga. Primitivt og fint. Mest koselig, i grunn. |
